Kay─▒tlar

Hayat─▒ korkarak ya┼čayanlara

├ťstesinden gelemedi─čimiz ac─▒lar─▒m─▒z, unutamad─▒─č─▒m─▒z an─▒lar─▒m─▒z, veremedi─čimiz kararlar─▒m─▒z, se├žemedi─čimiz yollar─▒m─▒z var. Belki  yorulduk, ├╝stesinden gelemeyi┼člerimiz bundan. Belki unutmay─▒ se├žece─čimiz an─▒n─▒n yerini yenisinin doldurabilece─činden ├╝mitsiziz. Belki veremedi─čimiz kararlar de─čil de sonu├žlar─▒n─▒ g├Âze almaktan emin olamad─▒─č─▒m─▒z kararlar─▒m─▒z var. Ve belki y├╝r├╝yece─čimiz yol de─čil de o yolda nas─▒l y├╝r├╝d├╝─č├╝m├╝zd├╝r mesele. ├ç├╝nk├╝ biliyoruz ki hangi yolu se├žersek se├želim, di─čerinden vazge├žmi┼č olaca─č─▒z. ├ç├╝nk├╝ biliyoruz ki akl─▒m─▒z da hep o gitmedi─čimiz yolda kalacak...              Neden ac─▒lar─▒n da an─▒lar─▒ oldu─čunu g├Ârmek istemez insanlar? Ge├žmi┼če bu vefas─▒zl─▒k neden? Peki ┼čimdiye? Gelece─če?.. Neden ac─▒n─▒n da mutluluk gibi bir his oldu─čunu kabullenmezler mesela? Oysa bizi g├╝├žl├╝ k─▒lan yenilgilerimiz de─čil midir? Neden bu ya┼čamaktan korkmalar, verilemeyen kararlar, gidilemeyen yollar? Kabul her se├ži┼č bir vazge├ži┼čtir ama se├žti─či yola ├ži├žek a├žt─▒rmak da yine o yolda y├╝r├╝yenin elinde de─či…

─░nsanl─▒─ča bir ayna tutulsa kara m─▒ g├Âz├╝k├╝rd├╝?

├ľn yarg─▒s─▒ fazla olan insanlar─▒z. Millet├že ele┼čtirmeyi severiz de ele┼čtirilmeye tahamm├╝l├╝m├╝z yoktur i┼čte.  Her ┼čeye kar─▒┼čacak hakk─▒ buluruz kendimizde. Ali kiminle olacak, Ay┼če nereye gidiyor, Fatma nas─▒l giyinmeli hepsine biz karar veririz.
 Pe┼čin h├╝k├╝mlerimiz vard─▒r. Elinde g├╝l ta┼č─▒yana g├╝listan, diken ta┼č─▒yana haristan muamelesi yapar─▒z. O g├╝ldeki dikenleri g├Ârmeye ├žal─▒┼čmay─▒z asla. ├ľrt├╝n├╝z varsa ideal k─▒z, a├ž─▒ksan─▒z "O─člum bu k─▒zdan bana gelin olmaz"lar─▒ duyars─▒n─▒z. ─░├ž g├╝zelli─či falan laftad─▒r anlayaca─č─▒n─▒z.
 Oru├ž tutar yemek yemeyiz de, yemedi─čimiz kul hakk─▒ kalmaz. Nas─▒l olsa yapt─▒klar─▒m─▒z vicdani g├Ârevlerimiz de─čil, dini y├╝k├╝ml├╝l├╝klerimizdir. ─░yiyi iyi oldu─ču i├žin de─čil, bir emir oldu─ču i├žin yapar─▒z ama sorsan─▒z ├Ânemli olan niyettir. . Yemek programlar─▒na d├Âkecek binlerce liram─▒z vard─▒r da, a├ž olan kom┼čumuza bir tabak yemek vermekten aciziz. ├ç├╝nk├╝ bu i┼čte para yoktur! Ama kom┼čusu a├ž iken tok yatan da bizden de─čildir. Bana dokunmayan y─▒lan bin ya┼čas─▒n deriz. Haks─▒zl─▒─ča…

Herkes Gider mi?

Baz─▒ insanlar ├Âyle ┼čeyler hissettirir ki o onlara ├Âzeldir. Kimsede bulunmaz, hem kimsede aranmaz da. Bu sizin en yak─▒n arkada┼č─▒n─▒zd─▒r. Mesela ona baz─▒ ┼čeyleri oturup saatlerce anlatman─▒za gerek yoktur. Ki zaten ba┼čkalar─▒na saatlerce anlatt─▒─č─▒n─▒z ┼čeylerin yerini onda bir bak─▒┼č tutar. Bir bak─▒┼čla anlar nas─▒l oldu─čunuzu. Onunla aylar ge├žirirsiniz, belki de y─▒llar...
 Ama birden bir ┼čeyler olur, bir ┼čeyler kopar. Tamam ba┼čkas─▒yla onunla oldu─čunuz gibi olamazs─▒n─▒z ama onunla da eskisi gibi olamazs─▒n─▒z. T├╝m ikili ili┼čkiler buna mahkum de─čil midir? Eskiden bir ┼čeyleri ona anlat─▒nca rahatlard─▒n─▒z, tamam ge├žmezdi ama anlard─▒ bilirdiniz. Hem anlayan birinin oldu─čunu bilmek kimi iyi hissettirmez ki? daha sonra ise "Nas─▒lsa anlat─▒nca ge├žmeyecek" diye d├╝┼č├╝nmeye ba┼člars─▒n─▒z. Bu onun bile art─▒k anlamayaca─č─▒n─▒ bilmenizden mi kaynakl─▒, ya da art─▒k eskisi kadar umursamad─▒─č─▒n─▒ d├╝┼č├╝nd├╝─č├╝n├╝zden mi bilinmez. Belki de her ikisi..Sonu├ž olarak bir ┼čey ya da bir ┼čeyler uzakla┼čt─▒rm─▒┼čt─▒r sizi. Ne kada…